چرا از هوای گرم به جای موجهای مادون قرمز برای گرم کردن قطعات نیمههادی استفاده میکنیم؟
اگر در زمینه پردازش حسگرهای هوشمند کار میکنید، میدانید که بزرگترین مشکل، سرعت گرم شدن قطعات است؛ همه چیز خیلی طولانی طول میکشد. به همین دلیل، بسیاری از ما از روش گرم کردن با هوای گرم دست کشیده و به استفاده از موجهای مادون قرمز روی آوردهایم.
در واقع، مسئله این است که گرما چگونه به قطعات میرسد. استفاده از هوای گرم کند است؛ زیرا ابتدا باید هوا گرم شود و سپس قطعات. اما موجهای مادون قرمز این واسطه را حذف میکنند و انرژی را مستقیماً به داخل قطعات میفرستند.
زمان انتظار
فکر کنید به آن فرهای بزرگی که از هوای گرم برای گرم کردن استفاده میکنند؛ آنها دارای انرژی حرارتی بسیار زیادی هستند. برای گرم کردن کل محفظه، باید مدت زمان زیادی صرف کرد و منتظر ماند تا هوا گرم شود. این کار بسیار آزاردهنده است.
اما لامپهای مادون قرمز؟ آنها در عرض چند ثانیه گرم میشوند.
وقتی که قطعات حسگر را گرم میکنیم، موجهای مادون قرمز واقعاً مفید هستند؛ زیرا گرما مستقیماً به داخل قطعات میرسد. دیگر نیازی نیست منتظر بمانیم تا گرما به قسمتهای مرکزی قطعات برسد.
صرفهجویی در فضا
علاوه بر این، تجهیزات مورد نیاز نیز کوچکتر میشوند؛ دیگر نیازی نیست از جعبههای بزرگ و عایقبندیشده برای حفظ گرمای هوا استفاده کنیم.
میتوانیم مناطق خاصی را تعیین کنیم تا گرما دقیقاً به جایی که حسگر نیاز دارد، برسد، بدون اینکه کل قطعه گرم شود. این کار واقعاً کمک بزرگی است؛ زیرا میتوانیم ماده رزینی مورد نیاز را به دمای مناسب برسانیم، بدون اینکه قطعات حساس سیلیکونی آسیب ببینند.
معایب
البته، موجهای مادون قرمز جادویی نیستند؛ یعنی مزایا و معایبی دارند.
شما آن گرمایی که از محیط هوای گرم به دست میآید را از دست میدهید. اگر قطعات شما دارای شکلهای ۳D پیچیده یا فضاهای عمیقی باشند، در آن نقاط گرما نخواهد رسید. بنابراین باید مراقب باشید که لامپها را در جای مناسب قرار دهید یا از آینهها برای بازتاب انرژی به آن نقاط استفاده کنید.
همچنین باید سرعت نوار حمل و نقل را نیز تحت کنترل داشته باشید؛ زیرا موجهای مادون قرمز بسیار قدرتمند هستند. اگر سرعت نوار حمل و نقل خیلی کم باشد، قطعات میتوانند آسیب ببینند.
اما برای خطوط تولید با حجم بالا، این روش بهترین راه برای کاهش زمان تولید است.