Het juist gebruiken van infraroodvorming voor waterstofsensoren
Bij het maken van waterstofsensoren zijn de droogings- en vervestigingsstappen cruciaal. Hier bepaalt zich of alles goed werkt of dat er problemen ontstaan. Om milieuvriendelijk te blijven en loodvrij te werken – wat tegenwoordig de regel is in de halfgeleiderindustrie – maken we gebruik van infraroodvorming.
Stel je voor: een gewone convectieoven verbruikt veel energie om de lucht rondom het onderdeel op temperatuur te brengen. Infrarood werkt anders: het stuurt energie rechtstreeks naar het onderdeel. Geen chemische oplosmiddelen, geen schadelijke uitstoot. Alleen maar directe hitte.
Het geheim van loodvrije vervesting
De traditionele droogingsmethode maakt gebruik van ‘thermische massa’. Dat betekent dat het lang duurt voordat het onderdeel op temperatuur komt en nog langer voordat het afkoelt. Het proces is traag. Infrarood daarentegen bereikt het doel onmiddellijk.
We richten de golflengte op de specifieke absorptiebanden van het vervestigingsmiddel. Dit is een precieze methode. Door de golflengte goed af te stemmen, kan het loodvrije lasmiddel of lijm perfect worden vastgezet, zonder dat het gevoelige sensorelement wordt beschadigd. Als je het onderdeel te veel verhit, ontstaan er thermische spanningen. En zodra een sensor tijdens de kalibratie niet meer correct werkt, heb je een groot probleem.
Energie en ruimte besparen
We hebben deze systemen ontworpen om elektriciteitsverbruik te verminderen. Omdat je geen grote metalen box met lucht hoeft op te warmen, neemt je energieverbruik af. Je apparatuur beslaat minder ruimte en de verwerkingstijd wordt korter. Het is gewoon efficiënter.
De nadelen (want niets is perfect)
Het nadeel is dat hoge intensiteit van infrarood snel werkt, maar dit leidt tot grote temperatuurverschillen. Als je onderdeel verschillende diktes heeft, zie je problemen: de dunne delen kunnen beschadigen terwijl de dikke delen nog nat zijn. Je kunt het niet zomaar ‘aan zetten en vergeten’. Je moet goed opletten hoe ver de lampen van elkaar staan en hoe snel de transportband zich beweegt, om die problematische hete plekken te voorkomen.
Om alles onder controle te houden, raden we aan om een gesloten-luspyrometer te gebruiken. Hiermee kun je de oppervlaktetemperatuur in real-time monitoren, zodat je geen energie verspilt. Vergeet ook de ventilatiesystemen niet: je moet de giftige gassen uit de ruimte halen.